PB211630-smΟ Τ.Δ. βασικός ομιλητής στην ημερίδα με θέμα «Η διαμεσολάβηση των συνομήλικων ως μέσο για την καταπολέμηση του φαινομένου της βίας και του εκφοβισμού στα σχολεία» που διοργανώθηκε από τη Β’ Ε.Λ.Μ.Ε. Αιτωλοακαρνανίας. Συμμετείχαν επίσης: η Καθηγήτρια Εγκληματολογίας Βάσω Αρτινοπούλου και η Ψυχολόγος Ελένη Φύσσα.

Invitation School violence JPG-sm

Το Ίδρυμα Ευγενίδου διοργάνωσε σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο την ημερίδα με θέμα "Σχολική Διαμεσολάβηση. Εκπαίδευση στη διαχείρηση της βίας και του εκφοβισμού" στις 4 Απριλίου 2012. Μαζί με τον Τ.Δ. μίλησαν οι: Β. Αρτινοπούλου, Θ. Παπαθεοδώρου, Π. Δημητροπούλου και Γ. Πανούσης.

img-td



Παρέμβαση - εισήγηση του Τ.Δ. στο έκτακτο συνέδριο της Ομοσπονδίας Δικαστικών Υπαλλήλων Ελλάδος (Ο.Δ.Υ.Ε.) που διοργανώθηκε στην Αθήνα στις 29.9.2011 και στη οποία ανέπτυξε τα κρίσιμα θέματα αντισυνταγματικότητας του Ν. 4024/2011 και την μη νόμιμη υπαγωγή των δικαστικών υπαλλήλων στην έννοια του «κρατικού» υπαλλήλου και την ευθεία παραβίαση του άρθρου 92 του Συντάγματος.

posterΘεωρώ ως υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά για την εξαιρετική αυτή πρωτοβουλία της διοργάνωσης της σημερινής εκδήλωσης, όπως επίσης και όλους τους εκλεκτούς εισηγητές, τον Υπουργό Παιδείας, τον Δήμαρχο Πειραιά και όλους εσάς που είχατε την καλοσύνη να είστε εδώ σήμερα.

Πίστευα ότι θα μιλήσω αργότερα - βλέποντας την σειρά ομιλητών στην πρόσκληση, αλλά παρά την όποια αλλαγή σας διαβεβαιώνω ότι δεν σκοπεύω να αναφερθώ σε όλα όσα έχω συμπεριλάβει στο βιβλίο μου, το οποίο αποτελεί απλά μια μόνο από τις πολλές νομικές διαφορετικές προτάσεις, που ήδη άρχισαν να διαφαίνονται και στη σημερινή εκδήλωση.

Οι «δικονομικές» Οδηγίες 89/665, 92/13, 2007/66 και ο Νόμος 3886/2010

Degleris Prosklisi-SAKKOULAS-sm

Η ψήφιση του Ν. 3886/2010 με σκοπό την εναρμόνιση προς τη νέα «δικονομική» Οδηγία 2007/66, επέφερε σημαντικές αλλαγές στο σύστημα της παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας κατά τη σύναψη των δημόσιων συμβάσεων.

Τη στιγμή που μεταφέρω στο χαρτί τις σκέψεις μου αυτές για τη στήλη του editorial, που φιλοξενούμαι για τελευταία φορά, έχει ήδη ολοκληρωθεί με εξαιρετική επιτυχία και μαζικότητα η Γενική μας Συνέλευση και οι αρχαιρεσίες και ήδη συγκροτήθηκε ένα εξαιρετικά νέο Διοικητικό Συμβούλιο με συναπόφοιτους με όνειρα και διάθεση για δουλειά, στους οποίους εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία, καλή δουλειά και συνέχιση της προσφοράς στους συναπόφοιτους και στο Σύνδεσμο.

Το στοίχημα της ανανέωσης πέτυχε, αλλά και μιας και μου δίνεται σήμερα η δυνατότητα αυτή, ας καταγράψω στο σημείωμά μου κάποιες σκέψεις, που οφείλω σε αντίστοιχα ερωτήματα φίλων.

Γιατί η ιστορία αυτής της ζωντανής κοινότητας, όπως είναι ο Σύνδεσμος των Αποφοίτων της Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά, συνεχίζει και θα συνεχίσει να γράφεται, ακριβώς γιατί ιστορία δεν σημαίνει παρελθόν, αλλά αντίθετα πρόκειται για ιστορία που συνεχίζει να γράφεται, γιατί είναι η καθημερινή ιστορία αυτής της κοινότητας των ανθρώπων, γιατί πρόκειται για μια δημιουργική και ουσιαστική πρακτική, γιατί ιστορία είναι ακόμη και οι καθημερινές γιορτές των ανθρώπων.

Με αφορμή την εξαιρετική καλοκαιρινή γιορτή του Συνδέσμου μας στον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Πειραιά, που διοργανώθηκε για 4η συνεχή χρονιά, στις 25.6.2007, καταγράφω εδώ τις σκέψεις μου αυτές γιατί έγινε αντιληπτό σε όλους ότι η καθημερινή ιστορία του Συνδέσμου γράφεται μέσα από όλες τις εκδηλώσεις και τις δράσεις του, αλλά και μέσα από τις γιορτές του, ακριβώς γιατί είναι πολιτισμική πρακτική και μας μιλάει για το τώρα και το αύριο της κοινωνίας των ανθρώπων, για τη χαρά τους για τη συνεύρεση αλλά και την ελπίδα να ξαναβρεθούν και πάλι – όλοι μαζί – τον επόμενο χρόνο.

ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΌΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΝ ΠΡΌΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ

Τώρα που οι διαμαρτυρίες για την προταθείσα συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 καταλάγιασαν, ένα ερώτημα θεωρώ ότι παραμένει ιδιαίτερα επίκαιρο, γιατί τελικά παρατηρώ ότι όλοι όσοι, με ιδιαίτερη επιμονή, ζήτησαν να μην επιτραπεί η λειτουργία ιδιωτικών Πανεπιστήμιων στην Ελλάδα, εντούτοις δεν ζήτησαν, με την ίδια ένταση, να κλείσουν και όλα τα ιδιωτικά σχολεία της στοιχειώδους ή και της μέσης εκπαίδευσης;

Γιατί τελικά πρέπει να διασφαλίζουμε το δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης και μάλιστα με ειδική πρόβλεψη στο Σύνταγμα και δεν πρέπει να ισχύει το ίδιο για τα δημοτικά, τα γυμνάσια και τα λύκεια;

ΚΑΠΟΙΕΣ ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΑΜΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΌ ΜΑΣ, ΣΤΙΣ 17.12.2006.

Η αφορμή

Αφορμή για την εκδήλωση αυτή στάθηκε το βιβλίο της Κατερίνας Μάτσα: «Η περίπτωση Ευρυδίκη – Κλινική της τοξικομανίας» και ειδικά η εισαγωγή του βιβλίου, στην οποία παρουσιάζεται αναλυτικά όλη η επιστημονική πρόταση της μεθόδου, του στόχου και της δουλειάς που γίνεται στη Μονάδα 18 ΑΝΩ του Ψ.Ν.Α. και με αφορμή τη θεωρητική αυτή διερεύνηση απ’ την Κατερίνα Μάτσα παρουσιάζεται ευσύνοπτα μία εξαιρετική ανάλυση αλλά και κριτική στους τρόπους και στις πολιτικές αντιμετώπισης των φαινομένων της «εξάρτησης».

Σελίδα 2 από 8